´Такія спецыялісты сустракаюцца рэдка´.

Так коратка, але ёмка кіраўнік філіяла ´Харчавік-Агра´ ААТ ´Чырвоны харчавік АграСэрвіс´ Міхаіл Стрыжэўскі ахарактарызаваў падначаленага, галоўнага інжынера Антона Рэдкага. Па выніках сёлетняга раённага жніва ў намінацыі ´Сярод галоўных інжынераў сельгасарганізацый´ спецыяліст заняў пачэснае 2-е месца. Як аказалася, перамога не першая. У тройку лідараў інжынер Рэдкі ўвайшоў у мінулым годзе і годам да таго, што кажа пра сістэмнасць яго падыходу да работы.

Акалічнасць, што паслужны стаж Антона ў разы пераўзыйшоў той, што адводзіцца на званне ´малады спецыяліст´ (у галіне АПК сем год), дае падставу для таго, каб меркаванні-развагі маладога галоўнага інжынера былі пачутымі.

- Антон, чаму выбралі сельскагаспадарчую прафесію?

- Я вырас у сельскай мясцовасці, бацька працаваў галоўным эканамістам у калгасе. Заробак у родных быў не такім, каб задаволіць усе мае інтарэсы - хацелася і відэамагнітафон, і гульнёвую прыстаўку, і шэраг іншага, чаго да гэтага не было. Таму ўжо з 7-га класа летнія канікулы праводзіў на зернетоку - дзе з шуфлем, дзе з венікам. Сельгасвытворчасць здавалася зразумелай, таму пасля школы, як і бацька, паступіў у Горацкую акадэмію. У гады студэнцтва таксама падпрацоўваў - быў памочнікам камбайнера, дапамагаў і адначасова вучыўся ў механізатараў рамантаваць тэхніку...

- У ´Харчавік-Агра´ трапілі па размеркаванні?

- Не. На працу быў накіраваны ў гаспадарку Калінкавіцкага раёна. Але заканчэнне абавязковай адпрацоўкі супала з жаніцьбай, і мы прынялі рашэнне пасяліцца ў Бабруйску, дзе жонка першай знайшла работу. Там ёй прапанавалі інтэрнат, а жыллёвае пытанне для нас было важным. Мае пошукі работы ў горадзе некалькі зацягнуліся, таму, калі прапанавалі ў ´Харчавік-Агра´, доўга не думаючы паехаў. Працую 5 год, з іх 3 - у якасці галоўнага інжынера.

- Штодзённая язда з горада ў вёску і назад не вымотвае?

- Дабіраюся на ўласным аўто, таму не. Спрабаваў, эканомячы сродкі, на дызелі, але нязручна: калі, здараецца, трэба раней прыехаць, калі затрымацца.

- На рабоце ўласным аўто таксама карыстаецеся?

- Не. У мяне, як і кожнага з галоўных спецыялістаў гаспадаркі, працоўны аўтамабіль, што дадае зручнасці рабоце.

- Што значыць - быць галоўным інжынерам у АПК?

- Гэта значыць арганізоўваць і кантраляваць ход падрыхтоўкі тэхнікі да сельгасработ, вырашаць пытанні дастаўкі дэталяў і рамонту (калі абмежаваны ў тэрмінах, а зачастую і ў фінансах), а таксама падрыхтоўкі і рамонту абсталявання жывёлагадоўчага комплексу і шэраг іншага.

- Нялёгкая работа?

- Цяжкая.

- Што асабліва складана?

- Адсутнасць выходных - ад гэтага многія маладыя сыходзяць.

- Чаму такое здараецца?

- У сельскай гаспадарцы па-іншаму нельга.

- Сапраўды нельга? Ці можа ўсё прасцей - да такога раскладу прызвычаіліся за дзесяцігоддзі і ніхто не бярэцца яго змяніць?

- Ну хіба спыніш тую ж уборку хлябоў? А жывёлагадоўля... Яна ж функцыянуе без выходных - раптам праблемы з абсталяваннем? Абавязкова трэба, каб быў чалавек, які здолее з праблемай справіцца.

- І гэты чалавек на працягу ўсіх выходных - вы?!

- Не. Мы гэтае пытанне адрэгулявалі - працуем у траіх (яшчэ інжынер-энергетык і загадчык майстэрняй) па чарзе, так што адзін-два працоўных выходных дні ў месяц - не трагедыя.

- Праца па суботах і нядзелях аплачваецца згодна з Працоўным кодэксам?

- Так.

- Антон, у вас ёсць адчуванне, што займаецеся сваёй справай, ці бываюць сумненні?

- Гэта маё. Падабаецца і сама работа, і стасункі з людзьмі - многія механізатары мае равеснікі. Непараўнальнае адчуванне, калі ўдаецца вырашыць праблему - скажам, сапсаваўся камбайн у полі і нельга дапусціць працяглага прастою - гэта як прайсці квэст.

- У калектыве знаходзіце паразуменне?

- Калектыў у нас выдатны. І вопытныя працаўнікі, і моладзь - адна каманда.

- Зарабляеце за працу добра?

- Нядрэнна.

- Заробак важная для вас умова, каб заставацца ў гаспадарцы?

- Дастаткова важная, але не галоўная.

- А што галоўнае?

- Адносіны кіраўніцтва да работнікаў. Ведаю прыклады, дзе праблема галоўнага спецыяліста гэта толькі праблема галоўнага спецыяліста - кіраўнік тэрмінова хоча бачыць вынік, і яго не хвалюе, як ён будзе дасягнуты.

- Вашага кіраўніка хвалюе?

- Майго хвалюе. І няхай я па максімуму імкнуся дамагацца ўсяго сам - на выручку прыходзяць і вопыт, і інтэрнэт, і стасункі з калегамі - адчуванне, што пры неабходнасці цябе ўважліва выслухаюць, параяць, пасадзейнічаюць, не дае выбіцца з унутранай раўнавагі, а гэта важна.

- Якіх зменаў хацелі б на працы?

- Новай тэхнікі. Тая, што маецца, выключна ўся па тэрмінах адпрацаваная.

- Жывеце ў інтэрнаце, а калі б, скажам, прапанавалі добраўпарадкаваны дом у Цялушы - пагадзіліся б на пераезд у сельскую мясцовасць?

- Хутчэй не. У горадзе ў жонкі работа, якая ёй падабаецца, болей магчымасцяў для развіцця сына, кола сяброў, каб разам адпачыць, ды і стаім на чарзе на будаўніцтва жылля. Так што прасцей за ўсё - мне ездзіць у Цялушу.

- За перамогу ў раённым спаборніцтве атрымалі прэмію - як абышліся з немалой сумай?

- Яшчэ некранутая (усміхаецца). Але падумваем набыць што-небудзь для сям´і.

- Дзякуй, Антон Мікалаевіч, за размову. Жадаем, каб у вашым жыцці было шмат працоўных перамог і каб назаўжды захавалі настрой на абраную справу.

иcтoчник: bobruisk-rik.gov.by